Άλλα εικαστικά έργα:

Βίντεο ευαισθητοποίησης

Shorts

Performance

Podcast

Κείμενα

Η αξία της αιμοδοσίας

Η αιμοδοσία είναι μία από τις πιο ανιδιοτελείς πράξεις που μπορεί να κάνει ένας άνθρωπος. Είναι ένας τρόπος να προσφέρουμε ζωή, υγεία και ελπίδα σε όσους και όσες τη χρειάζονται, χωρίς να στερούμε τίποτα από τον εαυτό μας. Ένα μόνο δώρο αίματος μπορεί να σώσει έως και τρεις ζωές καθιστώντας την αιμοδοσία υπερδύναμη του ανθρώπου.

Η σημασία της δεν περιορίζεται μόνο στην επείγουσα ανάγκη που προκύπτει μετά από ατυχήματα ή εγχειρήσεις. Είναι ζωτικής σημασίας για ασθενείς που πάσχουν από χρόνιες παθήσεις όπως η μεσογειακή αναιμία και χρειάζονται τακτικές μεταγγίσεις αίματος για να διατηρήσουν την υγεία τους.

Η αιμοδοσία είναι μια ασφαλής, απλή και γρήγορη διαδικασία που διαρκεί περίπου δέκα λεπτά ενώ τα οφέλη της διαρκούν μια ζωή για το λήπτη. Παράλληλα ο οργανισμός του αιμοδότη αναπληρώνει το αίμα που δίνει μέσα σε λίγες μέρες ενώ η προσφορά αυτή αποτελεί μια ευκαιρία για δωρεάν έλεγχο της υγείας του.

Όμως πέρα από τα ιατρικά οφέλη η αιμοδοσία ενισχύει το αίσθημα της κοινωνικής αλληλεγγύης. Μέσα από αυτή την πράξη γινόμαστε όλοι μέλη μιας μεγάλης αλυσίδας προσφοράς και αγάπης. Μαθαίνουμε να νοιαζόμαστε για τους γύρω μας, να προσφέρουμε χωρίς να περιμένουμε αντάλλαγμα και να συνεργαζόμαστε για ένα κοινό καλό.

Η σχολική μας κοινότητα μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο στην ενίσχυση της αιμοδοσίας. Οργανώνοντας ενημερωτικές εκδηλώσεις και εθελοντικές αιμοδοσίες μπορούμε να ευαισθητοποιήσουμε περισσότερους ανθρώπους, ξεκινώντας από εμάς τους/τις ίδιους/ιες, τους/τις μαθητές/τριες, τους γονείς και τους/τις καθηγητές/τριές μας.

Ας θυμόμαστε πως δίνοντας αίμα, δίνουμε ζωή. Είναι η ευκαιρία μας να αφήσουμε το σημάδι μας στον κόσμο χαρίζοντας ελπίδα σε όσους και όσες το έχουν ανάγκη. Η αιμοδοσία δεν είναι απλά μια πράξη, είναι ένα μήνυμα ανθρωπιάς που μας ενώνει όλες και όλους.

Ομαδική εργασία – Τμήμα Β1 – 12ο ΓΕΛ Θεσσαλονίκης

ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΜΠΝΕΥΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ

Η αιμοδοσία είναι μια απλή πράξη αγάπης, αλληλεγγύης και προσφοράς που μπορεί να σώσει μια ζωή. Είναι μια έκφραση ανθρωπιάς που μας φέρνει πιο κοντά. Το αίμα δεν μπορεί να παραχθεί τεχνητά, γι’ αυτό η ανάγκη για εθελοντές αιμοδότες παραμένει διαρκής. Μια μόνο μονάδα αίματος μπορεί να στηρίξει όχι έναν, αλλά πολλούς ανθρώπους που το χρειάζονται άμεσα. Η διαδικασία είναι ασφαλής, ανώδυνη και διαρκεί μόνο λίγα λεπτά από τον χρόνο σου. Αυτά τα λεπτά, όμως, μπορούν να κάνουν την διαφορά.

Η αιμοδοσία δεν ωφελεί μόνο εκείνους που τη χρειάζονται, αλλά και τον ίδιο τον αιμοδότη. Μετά τη διαδικασία, το σώμα ανανεώνει το αίμα που χάθηκε, κάτι που βοηθά στη διατήρηση της καλής κυκλοφορίας και ενισχύει τον οργανισμό. Παράλληλα, μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο καρδιακών προβλημάτων και να κρατήσει τα επίπεδα σιδήρου σε ισορροπία. Είναι μια απλή πράξη που όχι μόνο σώζει ζωές, αλλά συμβάλλει και στη δική σου υγεία. Κάθε σταγόνα που δίνεις μπορεί να είναι το φως στην πιο σκοτεινή στιγμή κάποιου. Έλα στην  αιμοδοσία και πρόσφερε ζωή.

Γίνε ο λόγος που ένας χτύπος καρδιάς συνεχίζει να ακούγεται, ο λόγος που ένας άνθρωπος συνεχίζει να ονειρεύεται…

Μην περιμένεις την κατάλληλη στιγμή, σώσε τώρα μια ζωή!

Νικοπούλου Θεοδώρα (Γ3), Μπένγκου Κριστιάνα (Γ3) 

32ο ΓΕΛ Θεσσαλονίκης

Παλμός ζωής

Κάθε δευτερόλεπτο που περνά μία νέα ζωή χάνεται ή απειλείται εξαιτίας της μεγάλης έλλειψης αίματος. Το αίμα είναι πραγματικά κάτι το ξεχωριστό. Δεν μπορεί να κατασκευαστεί και να αντικατασταθεί από τίποτε άλλο, αφού μέχρι τώρα δεν έχει παραχθεί γνωστό υποκατάστατό του, λόγω της μεγάλης πολυπλοκότητάς του. Παρά το γεγονός ότι o όγκος αίματος που χάνεται σε ένα ατύχημα μπορεί προσωρινά να υποκατασταθεί από άλλα στείρα διαλύματα εμπλουτισμένα ή όχι με ηλεκτρολύτες, αυτά δεν αρκούν για να αναπληρωθούν τα έμμορφα συστατικά του αίματος που απαιτούνται για να διατηρήσουν στη ζωή τον ασθενή. Γι’ αυτό τον λόγο λοιπόν, η δωρεά του θεωρείται απαραίτητη! 

Η αιμοδοσία δεν είναι απλώς μία πράξη προσφοράς, είναι μία αληθινή πράξη αγάπης! Αποτελεί την ύψιστη μορφή εθελοντικής προσφοράς και αλτρουισμού, ενώ παράλληλα είναι υπέρτατο δώρο ζωής, μήνυμα ελπίδας, ανθρωπιάς και αλληλεγγύης. Όταν δίνουμε αίμα, γινόμαστε όλοι μέρος μίας ευρύτερης κοινότητας, μίας κοινότητας που στέκεται δίπλα στους άλλους. Ενδιαφέρεται για το συνάνθρωπο και προτίθεται να παρέχει ανιδιοτελή βοήθεια με στόχο την ευημερία και την κάλυψη των αναγκών του ασθενή. Παράλληλα, η αιμοδοσία προσφέρει σημαντικά ψυχικά και σωματικά οφέλη στον αιμοδότη. Ενισχύει το αίσθημα προσφοράς και ικανοποίησης,  μειώνοντας το άγχος και βελτιώνοντας την ψυχική ευεξία. Επιπλέον, συμβάλλει στην ανανέωση του αίματος, μειώνει τον κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων και βοηθά στη διατήρηση της καλής υγείας του οργανισμού. 

Μπορείς λοιπόν να το κάνεις κι εσύ! Το αίμα σου μπορεί να κάνει τη διαφορά μεταξύ ζωής και θανάτου! Μπορείς να γίνεις εκείνος που θα χαρίσει τη ζωή. Η αιμοδοσία είναι το πιο όμορφο δώρο που μπορείς να προσφέρεις χωρίς να χρειαστεί να καταβάλλεις καμιά άλλη προσπάθεια, γιατί αρκεί η επιθυμία σου να βοηθήσεις. Και αυτό το δώρο είναι για όλους! Κάποτε ίσως να είναι η δική σου ζωή που θα εξαρτάται από μία σταγόνα αίματος!

1ο ΓΕλ Κουφαλίων

Η Αιμοδοσία: Μια Σταγόνα Αγάπης, Μια Ζωή που Συνεχίζεται

Κάπου, αυτή τη στιγμή, ένας άνθρωπος περιμένει. Ένα παιδί σε ένα νοσοκομείο, ένας νέος που είχε ένα ατύχημα, ένας γονιός που παλεύει με μια ασθένεια. Περιμένουν όλοι το ίδιο πράγμα: μια ευκαιρία να συνεχίσουν να ζουν. Και αυτή η ευκαιρία μπορεί να βρίσκεται μέσα σου.

Η αιμοδοσία δεν είναι απλώς μια πράξη καλοσύνης· είναι ένας αληθινός δεσμός ζωής. Μια απλή απόφαση, ένα δεκάλεπτο από τον χρόνο σου, αρκεί για να γίνει η διαφορά ανάμεσα στην ελπίδα και την απώλεια. Το αίμα δεν μπορεί να παραχθεί σε εργαστήρια, δεν μπορεί να αγοραστεί. Μπορεί μόνο να προσφερθεί – από έναν άνθρωπο σε έναν άλλο.

Η διαδικασία είναι ανώδυνη, η ανάκαμψη άμεση, αλλά το αποτέλεσμα είναι ανεκτίμητο. Δεν θα δεις ποτέ ποιον βοήθησες. Δεν θα γνωρίσεις το όνομα του ανθρώπου που θα πάρει το αίμα σου. Όμως, εκείνος –ή εκείνη– θα θυμάται πάντα τη δεύτερη ευκαιρία που του έδωσες. Μια καρδιά θα συνεχίσει να χτυπά, ένα παιδί θα γυρίσει σπίτι του, μια μητέρα θα αγκαλιάσει ξανά το παιδί της… όλα αυτά γιατί εσύ έδωσες λίγες σταγόνες από το αίμα σου.

Μερικές φορές, η αγάπη δεν χρειάζεται λόγια, δεν χρειάζεται μεγάλα κατορθώματα. Μερικές φορές, αρκεί ένα μικρό τσίμπημα στο χέρι και μια σκέψη: «Κάπου εκεί έξω, κάποιος θα ζήσει χάρη σε μένα».

Γίνε αιμοδότης. Γίνε ο λόγος που κάποιος θα έχει αύριο.

Τι είναι αναλυτικότερα όμως η Αιμοδοσία και γιατί είναι Σημαντική; 

Η αιμοδοσία είναι η εθελοντική προσφορά αίματος με σκοπό τη διάσωση ανθρώπινων ζωών. Το αίμα που δίνεται χρησιμοποιείται σε ασθενείς με χρόνιες παθήσεις, σε άτομα που υποβάλλονται σε χειρουργικές επεμβάσεις, σε τραυματίες από ατυχήματα και σε άτομα που πάσχουν από σοβαρές ασθένειες, όπως η λευχαιμία.

Βασικές Πληροφορίες για την Αιμοδοσία

• Διάρκεια: Η διαδικασία διαρκεί περίπου 10-15 λεπτά, ενώ συνολικά η επίσκεψη σε ένα κέντρο αιμοδοσίας διαρκεί λιγότερο από μισή ώρα.

• Ποσότητα Αίματος: Κάθε δότης δίνει περίπου 450ml αίματος, ποσότητα που ο οργανισμός αναπληρώνει μέσα σε λίγες μέρες.

• Συχνότητα: Οι άνδρες μπορούν να δίνουν αίμα κάθε 3 μήνες, ενώ οι γυναίκες κάθε 4.

• Ασφάλεια: Η διαδικασία είναι απολύτως ασφαλής και γίνεται με αποστειρωμένο, μίας χρήσης εξοπλισμό.

• Προϋποθέσεις: Ο δότης πρέπει να είναι 18-65 ετών, να έχει βάρος πάνω από 50 κιλά και να είναι υγιής.

Γιατί να Γίνεις Αιμοδότης;

• Σώζεις Ζωές: Μια μόνο αιμοδοσία μπορεί να βοηθήσει έως και τρεις ανθρώπους.

• Είναι Απλό και Γρήγορο: Δεν κοστίζει τίποτα και δεν επηρεάζει την υγεία σου.

• Βελτιώνει τη Δική σου Υγεία: Η αιμοδοσία ενισχύει την παραγωγή νέων αιμοσφαιρίων και μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών νοσημάτων.

• Δημιουργείς Μια Κουλτούρα Προσφοράς: Δίνοντας αίμα, ενθαρρύνεις και άλλους να κάνουν το ίδιο.

Η Αιμοδοσία είναι Πράξη Ανιδιοτελούς Προσφοράς και Ζωτικής Σημασίας

Η αιμοδοσία αποτελεί μια από τις ύψιστες πράξεις αλτρουισμού, έναν αδιάψευστο θρίαμβο της ανθρώπινης αλληλεγγύης. Δεν είναι απλώς μια διαδικασία μεταφοράς αίματος από έναν δότη σε έναν λήπτη· είναι μια γέφυρα ζωής που συνδέει ανθρώπους μεταξύ τους, ακόμα κι αν δεν γνωρίζονται.

Κάθε σταγόνα αίματος έχει τη δύναμη να σώσει μια ζωή. Από τροχαία ατυχήματα και επείγουσες χειρουργικές επεμβάσεις μέχρι χρόνιες ασθένειες όπως η μεσογειακή αναιμία, οι ανάγκες για αίμα δεν παύουν ποτέ. Το αίμα, όμως, δεν είναι ένα αγαθό που μπορεί να παραχθεί τεχνητά· η μόνη πηγή του είναι οι συνάνθρωποί μας. Γι’ αυτό, η συστηματική αιμοδοσία αποτελεί θεμέλιο της δημόσιας υγείας.

Η διαδικασία είναι απλή, ανώδυνη και απόλυτα ασφαλής. Μέσα σε λίγα λεπτά, ο αιμοδότης έχει προσφέρει κάτι ανεκτίμητο, χωρίς κανένα κόστος. Ο οργανισμός αναπληρώνει το χαμένο αίμα σε σύντομο χρονικό διάστημα, ενώ η ίδια η πράξη της αιμοδοσίας έχει οφέλη και για τον ίδιο τον δότη, καθώς ενισχύει την ανανέωση των κυττάρων και προάγει τη γενική υγεία του.

Ωστόσο, πέρα από την πρακτική της σημασία, η αιμοδοσία είναι και μια βαθιά ανθρώπινη εμπειρία. Είναι η στιγμή που επιλέγεις, χωρίς ανταλλάγματα, να δώσεις ελπίδα σε κάποιον που τη χρειάζεται. Η στιγμή που η ανθρωπιά ξεπερνά σύνορα, ηλικίες, κοινωνικές και πολιτισμικές διαφορές.

Δεν απαιτείται υπεράνθρωπη προσπάθεια για να γίνεις αιμοδότης, παρά μόνο η θέληση να συνεισφέρεις. Σε έναν κόσμο που συχνά τρέχει με ιλιγγιώδεις ρυθμούς, η αιμοδοσία είναι μια πράξη που σταματά τον χρόνο – γιατί χαρίζει σε κάποιον περισσότερο χρόνο να ζήσει.

Γίνε κι εσύ μέρος αυτής της αλυσίδας ζωής. Μια μικρή πράξη για σένα, μια τεράστια διαφορά για κάποιον άλλο.

Αλμπανίδου Ραφαηλία
1ο ΓΕΛ Χαλκηδόνας

Όταν δίνεις αίμα, δίνεις..
Συλλογή Κειμένων 2ου ΓΕΛ Πυλαίας

Όταν δίνεις αίμα, δίνεις.. Δύσκολο να το συνειδητοποιήσει κανείς. Και εγώ άργησα να το καταλάβω. Μακάρι, βεβαια, να μην χρειαζόταν να συμβούν όλα αυτά που πέρα για να το κατανοήσω το αυτονόητο. Ίσως το κοριτσάκι μου να προλάβαινε να γιορτάσει τα όγδοα γενέθλιά της. Γιατί να είναι τόσο άδικη η ζωή, σκέφτομαι. Το παιδί μου θα μπορούσε να ζει αν ο κόσμος μας ήταν διαφορετικός. Εντάσσω και τον εαυτό μου μέσα σ’ αυτόν. Τι διαφορά έχω από τους άλλους; Από τους αδιάφορους, τους αναίσθητους, τους ασυνείδητους.. (;) Καμία! Ούτε εγώ έκανα κάτι. Ή μάλλον έκανα. Όταν όμως άλλοι άνθρωποι χρειάζονταν τη δική μου βοήθεια, εγώ δεν την πρόσφερα. Κι έτσι δεν κατάφεραν να επιβιώσουν. Το ίδιο συμβαίνει και στην περίπτωση του δικού μου παιδιού. «Δεν επαρκεί η ποσότητα αίματος που χρειάζεται». Σάστησα, όταν το άκουσα από τους γιατρούς. Μου κόπηκαν τα πόδια. Ένιωσα αβοήθητη. Από τότε άλλαξα. Όχι με λόγια, αλλά με πράξεις. 

Κάθε εξάμηνο είμαι παρούσα στο κέντρο αιμοδοσίας για να δώσω ζωή! Για να δώσω την ευκαιρία στους συνανθρώπου μου να ζήσουν τη ζωή τους, όπως αυτοί της ονειρεύονται. Ακόμη και να βαρεθούν, να κλάψουν, να πικραθούν. Όταν ήρθε η στιγμή που χρειάστηκα κι εγώ αίμα, κατάφερα να νικήσω και αυτήν τη δοκιμασία. Κάποιοι άνθρωποι μου έδωσαν την ευκαιρία να μεγαλώσω το μικρότερό μου γιο. Να βιώσω συναισθήματα και εμπειρίες που δεν θα είχε προλάβει. Για μένα πλέον η αιμοδοσία είναι τρόπος ζωής. Όπως θα έπρεπε να είναι για όλους. 

Όταν δίνεις αίμα, δίνεις ζωή! Δεν πρέπει να το θυμόμαστε μόνο, όταν κάποιος αγαπημένος μας το έχει ανάγκη.. 

Μαρία Αηδονίδου 

Όταν δίνεις αίμα, δίνεις.. είναι μια φράση που θυμάμαι να ακούγεται συχνά μέσα στο σπίτι μου, καθώς οι γονείς μου από μικρή ηλικία ήθελα να μου μάθουν πως είναι σημαντικό να προσφέρουμε αίμα. Προσφέροντας αίμα μπορούμε να σώσουμε μια ζωή χωρίς να απειλείται η δική μας. Ο πατέρας μου είναι εθελοντής αιμοδότης εδώ και πολλά χρόνια και πλέον η αιμοδοσία για αυτόν αποτελεί τρόπο ζωής. 

Πριν λίγο καιρό ο παππούς μου πάλευε με τον καρκίνο στο νοσοκομείο, έπρεπε να χειρουργηθεί και χρειαζόταν αίμα. Ο πατέρας μου έσπευσε στο νοσοκομείο για να δώσει αίμα, καθώς ήταν και ο μόνος που μπορούσε να το κάνει. Η εγχείρηση στέφθηκε με επιτυχία και ο πατέρας μου ήταν χαρούμενος. Είχε βοηθήσει ένα δικό μας πρόσωπο να επιστρέψει στο σπίτι και να είναι ξανά κοντά μας. 

Έχοντας ως παράδειγμα τον πατέρα μου θέλω και εγώ να γίνω αιμοδότρια. Το να προσφέρεις στον συνάνθρωπο πρέπει να γίνει συνήθεια σε όλους και όσοι μπορούν να το κάνουν, γιατί με αυτό τον τρόπο μπορείς να βοηθήσεις έναν άνθρωπο που παλεύει στο νοσοκομείο για τη ζωή του, να επιστρέψει στο σπίτι του και στα αγαπημένα του πρόσωπα.

Άμα μπορεί να το κάνεις, κάνε το. Γίνε κι εσύ αιμοδότης!

Νεφέλη Βάσιου 

Όταν δίνεις αίμα, δίνεις ευκαιρίες, δίνεις ελπίδες, δίνεις ζωή. Η φράση αυτή αποτελείται από γράμματα που απλά σχηματίζουν λέξεις μέχρι που έρχεται η στιγμή που αυτή η φράση αποκτά νόημα. 

Ήταν μια Τρίτη απόγευμα όταν χάθηκαν όλα. Το τηλέφωνο του σπιτιού χτύπησε. Το σήκωσα. Ήταν η μητέρα μου. Ο αδελφός μου είχε ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα. Χρειαζόταν αίμα. Χρειαζόταν πολύ αίμα. Η γη κάτω από τα πόδια μου χάθηκε και πανικός κυρίευσε το σώμα μου. Σκέψεις περνούσαν συνεχώς από το μυαλό μου. Πώς είναι; Είναι κρίσιμη η κατάστασή του; Πόσο αίμα χρειάζεται; Θα μπορέσω να δώσω εγώ αίμα; Κι αν όχι; Θα βρεθεί όλο το αίμα που χρειάζεται; Θα το ξεπεράσει; Θα ζήσει; Κι αν όχι; Πώς θα είναι η ζωή χωρίς αυτόν; Το μόνο που διέκοψε τις σκέψεις μου ήταν η φωνή του πατέρα μου όταν μπήκε σπίτι. Με πήρε και πήγαμε αμέσως στο νοσοκομείο. 

Όταν τον είδα στο κρεβάτι του νοσοκομείου, πάγωσα. Οι γιατροί με πήραν για να δώσω αίμα. Δυστυχώς, όμως, δεν μπορούσα. Δεν μπορούσα ούτε εγώ, ούτε η μητέρα μου. Η προσφορά του πατέρα μου δεν επαρκούσε. Χρειαζόμασταν κάποιον εθελοντή. Τα λεπτά περνούσαν. Οι ώρες περνούσαν. Η ανησυχία και ο φόβος αυξανόταν. Δύο μέρες μετά ακόμα περιμέναμε! Περιμέναμε να ακούσουμε ότι βρέθηκε αίμα. Περιμέναμε να ακούσουμε ότι κάποιος έσωσε τη ζωή του αδελφού μου. 

Πέμπτη βράδυ. Ώρα 22:17. Ο γιατρός μας πλησίασε χαρούμενος. Το είπε! Μας είπε αυτό που ελπίζαμε και παρακαλούσαμε να ακούσουμε. Βρέθηκαν αιμοδότες! Δύο νεαροί από τη σχολή του αδελφού μου. Η ομάδα αίματός του ταίριαζε και μπορούσαν να δώσουν αίμα. Χαρά. Κυριαρχούσε χαρά και ελπίδα που ξαναγεννήθηκε χάρη σ’ αυτά τα παιδιά. Το αίμα χορηγήθηκε άμεσα στον αδελφό μου και η κατάστασή του σταθεροποιήθηκε. Βελτιωνόταν. Θα ζούσε. 

Η ανακούφιση από μόνη της δεν αρκεί για να περιγράψει τα συναισθήματά μου. Είναι σαν να πεθαίνεις και να ξαναγεννιέσαι. Ήξερα στα σίγουρα πλέον ότι θα μπορέσω να ξαναδώ τον αδελφό μου να χαμογελάει, να τον αγκαλιάσω. Αυτοί οι δύο εθελοντές πράγματι μας χάρισαν ελπίδα. Πράγματι χάρισαν ζωή. Χάρισαν ζωή στον αδελφό μου αλλά και σε εμάς. 

Όταν δίνεις αίμα, δίνεις ευκαιρίες, δίνεις ελπίδες, δίνεις ζωή. Η φράση έχει πλέον νόημα και ουσία. Η αιμοδοσία δεν είναι μια πράξη ανούσια. Έχει σημασία. Είναι απαραίτητα για τη σωτηρία ανθρώπων. 

Χρυσάνθη Καραμανίδη

Όταν δίνεις αίμα, δίνεις.. πόσο σημαντική είναι αυτή η φράση. Μικρή σε έκταση αλλά μεγάλη σε σημασία. Αυτό σκεφτόμουν όση ώρα περίμενα στο κρεβάτι του νοσοκομείου. Πάντα πιστεύεις ότι όλα αυτά που συμβαίνουν στο κόσμο είναι μακριά από εσένα. Η καθημερινότητα, η φοβία μου και ίσως η αναβλητικότητά μου με κρατούσαν από το να πάω να δώσω αίμα. Ε, και τι πειράζει! Θα πάω την επόμενη φορά, έλεγα, και όταν ερχόταν η επόμενη φορά ξανά το ίδιο. Και να ‘μαι σε ένα δωμάτιο μετά το ατύχημά μου περιμένοντας κάποιον να έρθει να με βοηθήσει. Οι γιατροί μου λένε να κάνω υπομονή και αυτό κάνω. Προσεύχομαι να βρεθεί το αίμα που χρειάζομαι για να σωθώ. Προσεύχομαι κάποιος να είναι διαφορετικός από εμένα και να μου δωρίσει το αίμα του. Αίμα. Κάτι τόσο εύκολο να έχεις, όμως τόσο δύσκολο να το βρεις! Τώρα καταλαβαίνω όλες εκείνες τις φορές που μας ενημέρωναν στο σχολείο, στη δουλειά ακόμα και σε αφίσες σε φούρνους, καφετέριες για το πόσο πολύτιμη είναι η αιμοδοσία και πόσο ελάχιστη συμμετοχή έχει. 

Την επόμενη μέρα είδα τους γιατρούς να μιλάνε στους γονείς μου. Δεν είναι καλά τα νέα, το είδα στο βλέμμα τους και στην αντίδραση της μητέρας μου. Κρατήσου και κάνε υπομονή λίγο ακόμα. Και αυτό έκανα. Όμως κουράστηκα να περιμένω. Για πόσο ακόμα; Πόσο ακόμα η ζωή μου θα κρέμεται από μια κλωστή; Πόσο ακόμα θα έχει τη ζωή μου κάποιος στα χέρια του; Και τότε έμαθα ότι είχα μόνο μια μέρα ζωής. Σιωπή. Φόβος. Θυμός. Λύπη. Όλα αυτά με κατέκλυσαν και με έκαναν να μην προσδοκώ άλλο. Να μην ελπίζω. Να μην προσεύχομαι. Απλά να περιμένω στο σκοτεινό δωμάτιο του νοσοκομείου.. 

Κλεοπάτρα Κλαδά

Όταν δίνεις αίμα, δίνεις την ευκαιρία στον εαυτό σου να ξαναβρεί την ανθρωπιά του. Αυτό σκέφτονται άτομα, όπως η Σωτηρία, που δεν έχουν κάποιο ιδιαίτερο λόγο να αιμοδοτήσουν. Δεν έχει σκεφτεί πως όταν για τον ίδιο λόγο έδωσε αίμα πέρυσι, πιστεύοντας ότι το κάνει για τον εαυτό της, στην πραγματικότητα πέτυχε τόσα πολλά. Βοήθησε το μικρό Πέτρο να ξαναδεί την οικογένειά του, να γυρίσει από το νοσοκομειο στο σπίτι του και να τελειώσει την τετάρτη δημοτικού. Δεν θα το μάθει ποτέ. Όπως και ποτέ δεν θα μάθει πόσες ώρες έκλαιγε η μαμά του στο πλάι του, ελπίζοντας σε ένα θαύμα. Δεν θα μάθει ποτέ την απελπισία των γιατρών, που ενώ γνώριζαν τι έπρεπε να γίνει, ήταν αναγκασμένοι να κάθονται άπραγοι και να βλέπουν έναν αγοράκι να χάνει σιγά σιγά τη ζωή του. 

Θα συνεχίσει όμως εν αγνοία της να δίνει αίμα, έχοντας την εντύπωση ότι ο μόνος που λυτρώνεται είναι ο εαυτός της και όχι τα άλλα τρία άτομα που μπορούν να σωθούν με το αίμα της. Γιατί όταν δίνεις αίμα, δίνεις την ευκαιρία και στον εαυτό σου και σε άλλους να σωθούν. 

Σόνια Κοντογιάννη

Όταν δίνεις αίμα, δίνεις ελπίδα σε κάποιον που την ψάχνει, δίνεις ζωή σε κάποιον που διαφορετικά μπορεί να τη χάσει. 

Η Ελένη πάσχει από δρεπανοκυτταρική αναιμία. Χρειάζεται συνεχώς μεταγγίσεις. Κάθε φορά που βρίσκεται αίμα συμβατό για μετάγγιση, νιώθει αισιοδοξία, αφήνει λίγο κατά μέρος τις αρνητικές σκέψεις που είχε στο μυαλό της και νιώθει ότι μόλις της χάρισαν ζωή. Μετά από κάθε μετάγγιση σκέφτεται ότι θα καταφέρει αν κλείσει τα 18, θα καταφέρει να είναι λίγο καιρό παραπάνω με την οικογένειά της. 

Όταν δίνεις αίμα, δίνεις χαρά και ανακούφιση στην οικογένεια κάποιου. Η οικογένεια της Ελένης, μετά τη διάγνωσή της, πέρασε δύσκολα. Η μητέρα της έχασε τη γη κάτω από τα πόδια της και προσπαθούσε να κάνει το παν για τη βοηθήσει. Μετά από κάθε μετάγγιση νιώθει αισιοδοξία ότι όλα θα πάνε καλά και ότι η κόρη της θα καταφέρει να μείνει λίγο ακόμα μαζί της. Κάθε φορά συγκινείται στη σκέψη ότι το πιο αγαπημένο της πλάσμα στη γη κινδυνεύει και νιώθει ευγνωμοσύνη για τους αιμοδότες που με το αίμα τους δίνουν ζωή στην κόρη της. 

Όταν δίνεις αίμα, δίνεις ευκαιρία στον εαυτό σου να νιώσει πρωτόγνωρα συναισθήματα, όπως η ενσυναίσθηση και η βαθιά ικανοποίηση. Συνειδητοποιείς ότι μπορεί να σώζεις τη ζωή κάποιου που δεν θα γνωρίσεις ποτέ. Συνειδητοποιείς πόσο μικρή είναι η ζωή και πόσο εύκολα χάνεται. Συνειδητοποιείς ότι θα μπορούσες να βρισκόσουν εσύ στη θέση του. Επιλέγεις λοιπόν να τον βοήθειας με τον πιο απλό τρόπο . Του δωρίζεις λίγο αίμα. 

Μαρία Χριστίνα Μαλιαδά

Όταν δίνεις αίμα, δίνεις ζωή. Αυτό ήταν το τελευταίο πράγμα που άκουσα από τη μικρή μου κόρη λίγο πριν μας αφήσει. Η Ελεάνα μου, που ήταν 10 χρονών, τους τελευταίους δύο μήνες της ζωής της του πέρασε στο νοσοκομείο, στο τελευταίο στάδιο καρκίνου των οστών. Ήταν πάντα ευγενική και χαρούμενη με όλους, ακόμα κι αν ήξερα ότι δεν είχε πολύ καιρό ακόμα. 

Μια μέρα, ενώ κάναμε βόλτες στους διαδρόμους του νοσοκομείου, παρατήρησε έναν άντρα, δεμένο με χειροπέδες σε ένα κρεβάτι. Μου είπε να σταματήσω. Εγώ κατάλαβα αμέσως πως πρόκειται για έναν κρατούμενο. Η Ελεάνα τον ρώτησε γιατί βρισκόταν εκεί. Αυτός της απάντησε πως χρειάζεται άμεσα αίμα, αλλιώς θα πέθαινε. 

Όταν επιστρέψαμε στο δωμάτιό της, μου είπε κατευθείαν πως εφόσον αυτή πεθαίνει, θέλει τουλάχιστον να προσπαθήσει να σώσει κάποιον άλλον. Γι αυτό μου ζήτησε να γίνει αιμοδότρια για τον Πέτρο, τον κρατούμενο που είχαμε γνωρίσει πριν λίγο. Προσπάθησε να της εξηγήσω πως δεν ήταν σωστό να τον σώσουμε γιατί ήταν κακός άνθρωπος. Εκείνη όμως επέμενε: «Όλοι έχουμε δικαίωμα στη ζωή μπαμπά». Την επόμενη κιόλας μέρα ξεκίνησε για την αιμοδοσία. Πήγε πολύ καλά. 

Η Ελεάνα μου έφυγε μετά από 2 εβδομάδες. Όταν πήγα για τελευταία φορά στο νοσοκομείο για κάτι χαρτιά, πέρασα από το δωμάτιο του Πέτρου. Αυτό που είδα με έκανε να αλλάξω τελείως σκεπτικό. Όλη του η οικογένεια ήταν μαζεμένη από πάνω του κλαίγοντας από χαρά που σώθηκε. Αυτός με είδε και άρχισε να φωνάζει «ευχαριστώ Ελεάνα, ευχαριστώ». 

Τότε κατάλαβα πόσο αλήθεια ήταν αυτό που μου είχε πει η καλόκαρδη κόρη μου. «Όλοι έχουν δικαίωμα στη ζωή».

Λίνα Μαρκοπούλου 

Όταν δίνεις αίμα, δίνεις ζωή. Αυτή ήταν η φράση που ο πρωταγωνιστής μους, ο Άγγελος, θα αγνοούσε και θα απέρριπτε, μαζί με τη σκέψη να γίνει αιμοδότης. Δεν γνώριζε ακριβώς τον λόγο. Ήξερε απλά ότι το να δίνεις αίμα είναι επιβαρυντικό για τον αιμοδότη, είναι μια θυσία που δεν αναγνωρίζεται ποτέ από ευεργετηθέντα. 

Όλα αυτά όμως άλλαξαν μια μοιραία μέρα του Φλεβάρη, οταν ο καλύτερος του φίλος, ο Γιώργος, χτυπήθηκε από ένα αυτοκίνητο. Χρειαζόταν επειγόντως αίμα. Είχε ομάδα αίματος 0- και το νοσοκομείο στο οποίο νοσηλευόταν είχε έλλειψη. Ο Άγγελος είχε κι αυτός την ίδια ομάδα αίματος, όμως το έκρυβε. Δεν ήθελε να δώσει αίμα. Δεν ήταν ότι δεν αγαπούσε τον φίλο του, τον αγαπούσε πολύ και θα έκανε τα πάντα για να τον σώσει, τα πάντα εκτός από το να δώσει αίμα. Καθόταν ώρες δίπλα στο κρεβάτι του φίλου του και δεν έπαιρνε το βλέμμα του από τη φιάλη που παρείχε αίμα και που άδειαζε σταγόνα σταγόνα φέρνοντάς τον πιο κοντά στο θάνατο. 

Χωρίς ο Άγγελος να το καταλάβει, μια γιατρός μπήκε στο δωμάτιο. Δεν είχε καν ακούσει την πόρτα του δωματίου να ανοίγει. Άπλωσε το χέρι του να τη χαιρετήσει, εκείνη όμως δεν ανταπέδωσε τον χαιρετισμό. 

— Ο φιλος σου θα χρειαζόταν πολύ το αίμα σου, του είπε.

— Που το ξέρετε αυτό; Της απάντησε. 

— Ξέρω αρκετά για να γνωρίζω ότι αν θέλεις πραγματικά να βοηθήσεις τον φίλο σου θα πρέπει να είσαι δυνατός και να ξεπεράσεις τον φόβο σου. 

Ο Άγγελος παραξενεύτηκε με τα λόγια της και με πόσο γνώριζε τον ίδιο. Γύρισε το βλέμμα του στο φίλο του και χωρίς να το καταλάβει η γιατρός είχε εξαφανιστεί. Κάτι όμως είχε αλλάξει. Για κάποιον ανεξήγητο λόγο, ένιωθε πιο δυνατός από πριν. Έσφιξε τα δόντια του και είπε μέσα του «θα το κάνω, μπορώ». Λίγες ώρες μετά ο Άγγελος έδωσε το αίμα του. Μπορεί να μην ήταν αρκετό για να γιατρέψει τον Γιώργο, ήταν όμως αρκετό για να του δώσει λίγο χρόνο μέχρι να δωρίσουν και άλλοι αίμα και να σωθεί. 

Λίγες μέρες μετά, ο Γιώργος ήταν σε πολύ καλύτερη κατάσταση. Όχι αρκετά καλή για να σηκωθεί και να περπατήσει, αρκετά καλή όμως για να έχει τις αισθήσεις του και να μπορεί να μιλήσει. Ο Άγγελος ήταν δίπλα του με κάθε ευκαιρία, σε κάθε επισκεπτήριο. Σε μια από αυτές τις επισκέψεις, διέκρινε τη γιατρό που τον έπεισε να αιμοδοτήσει. Αυτή τη φορά την αναγνώρισε. 

— Μαμά; 

Η γιατρός έφυγε και ο Άγγελος έτρεξε πίσω της. Την κυνηγούσε σε όλο το νοσοκομείο, μέχρι που κατέληξαν στην οροφή του κτιρίου. Την είδε από κοντά και δεν χωρούσε πια αμφιβολία, ήταν η νεκρή μαμά του που την έχασε όταν ήταν 5 χρονών. Μέσα σε μια στιγμή, ο Άγγελος άρχισε να ανακαλεί αναμνήσεις που για κάποιο λόγο είχε απωθήσει. Θυμήθηκε τη μαμά του να δίνει αίμα μέχρι που έχασε τη ζωή της. Γι αυτό μισούσε την αιμοδοσία. Ήθελε τόσο πολύ να την ρωτήσει: 

— Γιατί σε χάσαμε; Γιατί προτίμησε να σώσεις ζωή σε κάποιον άλλον και πεθάνει εσύ; 

— Αυτό ο άλλος ήσουν εσύ αγάπη μου, του απάντησε. 

Τότε ήταν που τα θυμήθηκε όλα. Ήταν άρρωστος. Χρειαζόταν επειγόντως αίμα και η μαμά του του έδωσε όσο αίμα χρειαζόταν με κόστος τη ζωή της. Πήγε να την αγκαλιάσει αλλά μόλις την έφτασε έγινε ένα σμήνος από κόκκινες πεταλούδες που πέταξαν μακριά. 

Ο Γιώργος γύρισε στην καθημερινότητά του. Ο Άγγελος επίσης. Με μια διαφορά. Δωρίζει από τότε αίμα σε τακτά χρονικά διαστήματα. 

Μην αφήσει τίποτα να σε εμποδίσει να σώσεις τη ζωή κάποιου. Γίνε κι εσύ ο προστάτης Άγγελος για έναν συνάνθρωπό σου. Δώρισε αίμα. 

Σταμάτης Μπογιατζής

Όταν δίνεις αίμα, δίνεις ζωή. Αυτή ήταν η μόνη φράση που έβγαινε από το στόμα μου εκείνο το βράδυ. Ήταν η φράση που μου έδινε ελπίδα πως η μητέρα μου θα τα καταφέρει. 

Πριν από κάποια χρόνια η μητέρα μου χρειάστηκε να κάνει ένα πολύωρο χειρουργείο. Ήμασταν σίγουροι πως όλα θα πάνε καλά και πως θα υπάρξει καμία επιπλοκή. Λίγο πριν μπει στο χειρουργείο, την αποχαιρέτησα λέγοντάς της να μη φοβάται και ότι σε λίγες ώρες θα ήμασταν πάλι αγκαλιά. Καθόμασταν έξω από την αίθουσα όταν μας βρήκε ένας γιατρός έντρομος και μας είπε ότι υπάρχει πρόβλημα. Η μητέρα μου έχανε πολύ αίμα και αν δεν βρισκόταν άμεσα κάποιος αιμοδότης, ο οργανισμός της δεν θα μπορούσε να ανταπεξέλθει. Το μυαλό μου είχε κολλήσει. Δεν ήξερα τι να σκεφτώ. Νομίζω πως απλά ευχόμουν να βρεθεί σύντομα κάποιος να την σώσει και ένιωθα συνεχώς ένοχη που εγώ δεν μπορούσα να το κάνω λόγω της ασθένειά μου. Ψιθύριζα συνεχώς τη φράση: «Όταν δίνεις αίμα, δίνεις ζωή». 

Κάποια στιγμή, με πλησίασε μια γυναίκα. Με ρώτησε τι συμβαίνει. Προσπάθησα όσο μπορούσα να της εξηγήσω. Μου είπε ότι όλα θα πάνε καλά και αναρωτιόμουν πώς το ήξερε. Ήταν η αιμοδότρια που έσωσε τη μητέρα μου. Λίγο καιρό αργότερα συνάντησα ξανά αυτήν την κυρία. Το μόνο που ήθελα να τη ρωτήσω ήταν το «γιατί». Γιατί το έκανε; Πώς το αποφάσισε να βοηθήσει; Με το που άκουσε την ερώτησή μου η γυναίκα έβαλε τα κλάματα και ξεκίνησε να μου εξηγεί το πώς έχασε την κόρη της πριν κάποια χρόνια σε τροχαίο. 

Κατερίνα Τσαντάνη

Κείμενα 5ου Εσπερινού ΕΠΑΛ Θεσσαλονίκης

Πηγή ελπίδας και αισιοδοξίας

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Εθελοντή Αιμοδότη, στο σημερινό άρθρο θα αναφερθώ σε θέματα που σχετίζονται με την αξία της αιμοδοσίας και του εθελοντισμού. Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πόσα μπορεί να προσφέρουν τόσο στην κοινωνία όσο και στο άτομο;

Η σύγχρονη κοινωνία μαστίζεται από τον ατομικισμό, τον υλισμό και τη γενικότερη αδιαφορία απέναντι στον πόνο και την ανάγκη του συνανθρώπου, ενώ ο εθελοντισμός και η ανιδιοτελής προσφορά έρχονται ως απάντηση στην παραπάνω μάστιγα. Τι είναι όμως ο εθελοντισμός και πόσο σημαντικός είναι για την κοινωνία; Εθελοντισμός είναι η δραστηριότητα των ατόμων, τα οποία εργάζονται για λογαριασμό άλλων χωρίς να υποκινούνται από οικονομικό ή υλικό όφελος και αποσκοπεί στη βελτίωση της ποιότητας ζωής του ανθρώπου.

Αναφορικά με την κοινωνία, είναι μια αλτρουιστική δραστηριότητα εξέχουσας σημασίας για ποικίλους λόγους. Πρώτον, μέσω αυτής καλλιεργείται η κοινωνική συνείδηση και η υπευθυνότητα των πολιτών σε θέματα που αφορούν την υποστήριξη στον συνάνθρωπο. Δεύτερον, ενισχύεται το δημοκρατικό πολίτευμα και εδραιώνεται η κοινωνία των πολιτών, καθώς τα άτομα παρεμβαίνουν δυναμικά στη δημόσια ζωή, προωθούν το κοινωνικό συμφέρον και λειτουργούν ως ιδανικό παράδειγμα για τις νεότερες γενιές. Τέλος, διατηρείται και ενισχύεται η κοινωνική συνοχή, αφού προωθούνται οι αξίες της αλληλεγγύης, της αλληλοβοήθειας και του ανθρωπισμού. Επομένως, ο εθελοντισμός αποτελεί έναν από τους βασικότερους παράγοντες ενίσχυσης της ποιότητας ζωής.

Μια από τις ιερότερες μορφές εθελοντισμού είναι η αιμοδοσία. Με τον όρο «αιμοδοσία» ονομάζουμε τη χορήγηση αίματος με την μετάγγιση και κατ’ επέκταση την όλη οργάνωση που ασχολείται με τη λήψη, επεξεργασία, συντήρηση και διάθεση του αίματος και των παραγώγων του. Η συγκεκριμένη δραστηριότητα έχει ως βασικό έργο της την εθελοντική μη αμειβόμενη προσφορά αίματος και την απαγόρευση κέρδους από τη διάθεση προϊόντων του αίματος, τον τρόπο συλλογής του, τον τρόπο παρασκευής, παράδοσης και διακίνησης του αίματος και των παραγώγων, όπως και τον εργαστηριακό έλεγχο με τις εργαστηριακές εξετάσεις που επιβάλλονται, όπως ο καθορισμός ομάδων αίματος και ο έλεγχος υποκείμενων νοσημάτων. Ο στόχος του εθελοντισμού αυτού είναι να υπάρχουν τακτικοί εθελοντές αιμοδότες και να «μεταγγίζεται» η ιδέα της προσφοράς προς την νέα γενιά αιμοδοτών, η οποία μπορεί να μιμηθεί την κίνηση ανθρωπιάς, προσφοράς και πρόληψης. Αξίζει να σημειωθεί πως με μια φιάλη αίματος μπορούν να σωθούν τρεις ζωές. Για τους παραπάνω λόγους, η εθελοντική αιμοδοσία έχει τεράστια αξία και νόημα καθώς μέσα από αυτή την διαδικασία σώζονται ανθρώπινες ζωές.

Ο εθελοντισμός ωφελεί όχι μόνο τον αποδέκτη αλλά και τον ίδιο τον εθελοντή. Αυτό συμβαίνει επειδή το άτομο αναπτύσσει το αίσθημα της προσφοράς και αναγνωρίζει την ευθύνη του απέναντι στον συνάνθρωπο. Επιπλέον, δίνει νόημα και σκοπό στη ζωή του σύγχρονου ανθρώπου, διότι το άτομο νιώθει χρήσιμο για τους άλλους, αναπτύσσει διάφορες δεξιότητες σχετικές με την ανάληψη ευθυνών, την επίλυση προβλημάτων και τη λήψη αποφάσεων. Τελευταίο αλλά εξίσου σημαντικό όφελος, ο εθελοντής «γεύεται» την ικανοποίηση μέσω της αλληλεγγύης και του εθελοντισμού, κάτι το οποίο αποτελεί δείγμα ωριμότητας, αυτοσεβασμού και πολιτισμού. Με λίγα λόγια, κάποιος που σκέφτεται να γίνει εθελοντής σε οποιαδήποτε κοινωνική οργάνωση ή εκδήλωση θα πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψη του τα παραπάνω οφέλη.

Συμπερασματικά, ο εθελοντισμός και πιο συγκεκριμένα η εθελοντική αιμοδοσία πέραν του ότι αποτελεί πηγή ελπίδας και αισιοδοξίας για τους πάσχοντες, που χρήζουν αίματος για να επιβιώσουν, προσφέρει σημαντικά πλεονεκτήματα και στους εθελοντές. Άλλωστε, ποιος δεν θέλει να συμβάλει στην μακροζωία μιας ανθρώπινης ζωής;

Δημοφέρλια Μαρία Ευαγγελία

Αν χρειαστώ αίμα;

Η αξία της αιμοδοσίας και της ανθρώπινης αλληλεγγύης

Είναι γεγονός ότι καθημερινά πολλοί συνάνθρωποί μας λόγω πολλών δυσμενών παραγόντων, όπως τα τροχαία ατυχήματα και τα χρόνια νοσήματα, χρήζουν μετάγγισης αίματος.

Το αίμα ούτε παράγεται ούτε αγοράζεται ούτε πωλείται μόνο προσφέρεται! Γι’ αυτό ο εθελοντισμός και η ανιδιοτελής προσφορά στο κοινωνικό σύνολο έρχονται ως απάντηση στον ατομικισμό, στον υλισμό και τη γενικότερη αδιαφορία απέναντι στον πόνο και στην ανάγκη του ανθρώπου. Η προσφορά αίματος μόνο σε έκτακτη ανάγκη, για να σωθεί ένας συγγενής ή ένας φίλος, δεν λύνει το πρόβλημα. Μόνο με την τακτική εθελοντική αιμοδοσία υπάρχει πάντα διαθέσιμο και ασφαλές αίμα για όποιον το χρειάζεται. Επιπλέον, το αίμα δεν συντηρείται παρά μόνο για 35 – 42 ημέρες, γι’ αυτό πρέπει να αιμοδοτούμε τακτικά, αν θέλουμε πραγματικά αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση των ζητημάτων κοινωνικής πρόνοιας και της ποιότητα ζωής των πολιτών. Οι αιμοδότες είναι αυτοί που μέσω του εθελοντισμού δίνουν την ίδια τους τη ζωή, γιατί έχουν αποβάλλει τις φοβίες, τον ατομικισμό, την απομόνωση και την αδιαφορία για χάρη των συνανθρώπων τους. Οι κοινωνικές αυτές αρετές και αξίες πρέπει να κοσμούν τους σύγχρονους πολίτες κάθε χώρας σε κάθε γωνιά του πλανήτη, διατηρώντας και ενισχύοντας την κοινωνική συνοχή και προωθώντας τις αξίες της αλληλεγγύης, της αλληλοβοήθειας και του ανθρωπισμού.

Η προσφορά του αίματος είναι η πιο ιερή φιλανθρωπική πράξη προς τον συνάνθρωπό μας. Αυτός που δίνει αίμα αναγνωρίζει την ευθύνη του απέναντι στον συνάνθρωπό του και συμμετέχει σε αυτό το υψηλό έργο κοινωνικής αλληλεγγύης έχοντας λάβει μέρος στην προσπάθεια για τη δημιουργία μιας κοινωνίας ηθικά άξιας και αποτελεσματικής. Ο αιμοδότης είναι μια ξεχωριστή προσωπικότητα που διαθέτει ευαισθησία, νιώθει χρήσιμος για τους άλλους, διακρίνεται για τη σεμνότητα και την ανιδιοτέλειά του και γενικά αναπτύσσει δεξιότητες σχετικά με την ανάληψη ευθυνών, την επίλυση προβλημάτων και τη λήψη αποφάσεων.

Συνοψίζοντας το θέμα διαπιστώνουμε ότι είναι αναγκαία η ανάληψη προσωπικής ευθύνης εκ μέρους του καθενός με σκοπό την προώθηση της εθελοντικής αιμοδοσίας προς όφελος όλων. Θα πρέπει να βοηθήσουμε όλοι μας, για να μεγαλώσει αυτό το ιδιαίτερο οικοδόμημα της εθελοντικής αιμοδοσίας, της οποίας η αξία και το αποτέλεσμα θα είναι σημαντικά για την κοινωνική ευημερία όλων μας.

Σάντος Αθανάσιος

Η αιμοδοσία είναι μία από τις πιο σημαντικές πράξεις αλληλεγγύης και κοινωνικής προσφοράς κάποιου απέναντι σε κάποιον συνάνθρωπό του. Σε έναν κόσμο που η ανάγκη για αίμα είναι συνεχής, η δωρεά αίματος καθίσταται αναγκαία για την επιβίωση και την υγεία χιλιάδων ανθρώπων.

Με τη δωρεά αίματος σώζονται ζωές και παρέχεται ελπίδα σε αυτούς που βρίσκονται σε κρίσιμη κατάσταση ή σε ασθενείς με χρόνιες παθήσεις, όπως η Μεσογειακή αναιμία. Η αιμοδοσία δεν απαιτεί κάποιο ιδιαίτερο κόστος ή ιδιαίτερες ικανότητες από τον δωρητή αλλά η σημασία της είναι ανεκτίμητη. Εξάλλου κάθε δωρεά αίματος μπορεί να σώσει ζωές˙ μία φιάλη αίματος μπορεί να σώσει τρεις ζωές. Είναι μία απλή και ανώδυνη διαδικασία κατά την οποία κάθε αιμοδότης αφιερώνει μόλις 10’ λεπτά από τον χρόνο του. Επιπρόσθετα, η διαδικασία της αιμοδοσίας πραγματοποιείται με αυστηρούς ελέγχους υγιεινής και ασφάλειας και το αίμα ελέγχεται για πιθανούς κινδύνους, όπως μολυσματικές και μεταδοτικές ασθένειες.

Επιπλέον, η αιμοδοσία, αν και δεν είναι κάτι που συζητούμε συχνά, έχει τεράστια σημασία για το σύστημα υγείας και για την ανθρώπινη ζωή γενικότερα, καθώς το αίμα δεν μπορεί να παραχθεί με τεχνητούς τρόπους κι έτσι οι ανάγκες γι’ αυτό μπορούν να καλυφθούν μόνο μέσω της εθελοντικής προσφοράς, χωρίς την οποία οι ανάγκες για αίμα θα ήταν αδύνατο να καλυφθούν με τραγικές συνέπειες για την υγεία και την επιβίωση των ανθρώπων, καθώς χιλιάδες άνθρωποι με σοβαρές ασθένειες ή χειρουργικές επεμβάσεις ακόμη και θύματα τροχαίων ατυχημάτων εξαρτώνται από τη δωρεά αίματος για να σωθούν. Αξίζει να αναφέρουμε ότι το αίμα μπορεί να διαχωριστεί σε διάφορα συστατικά, όπως το πλάσμα, κι έτσι καλύπτονται πολλές διαφορετικές ιατρικές ανάγκες.

Όμως παρόλο που η αιμοδοσία έχει τεράστια σημασία, παρατηρείται σε πολλές περιοχές έλλειψη αιμοδοτών και άρα φιαλών αίματος κυρίως λόγω έλλειψης ευαισθητοποίησης του κοινού. Κάθε χρόνο στην Ελλάδα χρειαζόμαστε 550.000 – 600.000 μονάδες αίματος για τη θεραπεία ασθενειών και από αυτές λιγότερο από το 65% συλλέγεται από εθελοντές αιμοδότες, αν και η αιμοδοσία δεν απαιτεί κάποια ιδιαίτερη προετοιμασία και οι αιμοδότες μπορούν να επιστρέψουν στην καθημερινότητά τους μετά από λίγο.

Εκτός από το ότι ένας εθελοντής αιμοδότης προσφέρει ζωή σε κάποιον συνάνθρωπό του έχει και πολλά οφέλη για την υγεία του. Η δωρεά αίματος προσφέρει στον αιμοδότη το αίσθημα της ψυχικής ικανοποίησης και υπερηφάνειας, καθώς γνωρίζει ότι αυτή του η πράξη μπορεί να σώσει ανθρώπινες ζωές. Επίσης, βελτιώνεται η υγεία του σε διάφορες ιατρικές καταστάσεις, όπως η ανανέωση των κυττάρων του οργανισμού του, η βελτίωση της καρδιοαγγειακής του υγείας καθώς επίσης και η ενίσχυση της ροής του αίματός του. Ακόμη, παρατηρείται μείωση του κινδύνου κάποιων ασθενειών όπως η εμφάνιση καρκίνου και κάποιων χρόνιων παθήσεων του ήπατος. Επιπρόσθετα, ένας εθελοντής αιμοδότης ακολουθεί έναν πιο υγιή τρόπο ζωής με σωστή διατροφή και συχνούς ιατρικούς ελέγχους.

Συνοψίζοντας, η αιμοδοσία είναι μία πράξη ζωής και κοινωνικής προσφοράς. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η δωρεά αίματος σώζει ζωές και μπορεί να αλλάξει το μέλλον πολλών ανθρώπων. Η προσφορά αίματος δεν έχει όρια και μπορεί να γίνει από οποιονδήποτε αρκεί να έχει την επιθυμία και τη θέληση να προσφέρει. Κάθε φορά που ένας από εμάς δίνει αίμα, προσφέρει την ελπίδα και την ευκαιρία για ζωή σε συμπολίτες μας που το έχουν ανάγκη. Αδιαμφισβήτητα, το αίμα είναι ένα δώρο ανεκτίμητης αξίας που καθημερινά σώζει τις ζωές των συνανθρώπων και συμπολιτών μας.

Παπαδοπούλου Αικατερίνη

Με αφορμή την πρόσφατη εθελοντική αιμοδοσία που διοργάνωσε το σχολείο μας επιθυμώ να κάνω μια σύντομη αναφορά στην αξία της και στο γεγονός ότι δεν πρέπει να μας αφήνει ασυγκίνητους.

Ο «κόκκινος χρυσός» που κυλάει στις φλέβες μας είναι κάτι μοναδικό, ατομικό, όμως αυτή η τόσο προσωπική μας ουσία μπορεί να μας οδηγήσει στην ανάπτυξη της έννοιας του εθελοντισμού. Ο εθελοντισμός είναι η προσωπική μας συνεισφορά στο κοινωνικό σύνολο χωρίς να περιμένουμε ανταπόδοση γι’ αυτήν μας την πράξη και μέσω αυτού μπορούμε να αναπτύξουμε την αξία της αλληλοβοήθειας και της κοινωνικής συνοχής, ώστε κανείς να μη νιώθει ούτε κατώτερος, επειδή έχει την ανάγκη των συνανθρώπων του, ούτε όμως να νιώθει αβοήθητος και μόνος. Μπορούμε να καλύψουμε κάποια κενά τα οποία ο κρατικός μηχανισμός δεν έχει προβλέψει ή ακόμη χειρότερα αδυνατεί να αντιμετωπίσει, δίνοντας με αυτόν τον τρόπο το έναυσμα σε όλο και περισσότερους να αφυπνιστούν, να πράξουν, να μην περιμένουν από κάποιον άλλο να κάνει αυτό που μπορούν οι ίδιοι.

Σε ατομικό επίπεδο γινόμαστε πιο υπεύθυνοι απέναντι στην κοινωνία που ζούμε, πιο χρήσιμοι προς στους συνανθρώπους μας και μερικές φορές και πιο ικανοί από τους υπόλοιπους. Τελικά, πράγμα που ισχύει κυρίως για τους μεγαλύτερους ηλικιακά, λειτουργεί ως το ιδανικότερο παράδειγμα για τους νεότερους˙ το πιο χειροπιαστό ίσως. Έτσι, ξεφεύγουμε από το «εγώ» και μας αγγίζει το «εμείς».

Πιο συγκεκριμένα, η αιμοδοσία εκτός από τη μεγαλειώδη σημασία που έχει, της βοήθειας δηλαδή στον συνάνθρωπο – προσφέροντας κάτι που ατομικά δεν θα μας στοιχίσει αλλά για όσους το έχουν ανάγκη αποτελεί ανάσα ζωής – έχει επίσης αξία και για την προσωπική μας υγεία, καθώς μέσω της εθελοντικής αιμοδοσίας γίνονται ταυτόχρονα διάφορες εξετάσεις που μας δίνουν τη δυνατότητα να προλάβουμε και να αντιμετωπίσουμε πιθανές ασθένειες.

Κλείνοντας, έστω κι αν γίνομαι κουραστικός θέλω να υπενθυμίσω τη σημασία της εθελοντικής αιμοδοσίας τόσο σε ατομικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο.

Παπαδόπουλος Χάρης

Η αιμοδοσία είναι ο εθελοντισμός στην υγεία και στην ελπίδα και τα αποτελέσματά της σώζουν ζωές. Αιμοδότης σημαίνει ότι δίνεις το αίμα σου χωρίς καμία αμοιβή, καθώς το αίμα μόνο χαρίζεται, είναι αγαθό που δεν πωλείται και το δημιουργεί μόνο ο ανθρώπινος οργανισμός. Χιλιάδες άνθρωποι θα πέθαιναν, αν δεν υπήρχαν δότες. Το χρειαζόμαστε σε μια δύσκολη στιγμή, όπως σε μία εγχείρηση, σε ένα τροχαίο ατύχημα αλλά και σε μία απλή εγκυμοσύνη. Είναι μια πράξη καθαρής αγάπης προς τους συνανθρώπους μας αλλά και προς τον ίδιο μας τον εαυτό, καθώς δέκα λεπτά απ’ τον χρόνο μας είναι αρκετά για να σώσουμε πολλές ζωές.

Γι’ αυτό πρέπει να ευαισθητοποιηθούμε όλο και περισσότεροι με το μήνυμα της εθελοντικής αιμοδοσίας. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη προσφορά από την ίδια τη ζωή.

Νικηφορίδου Αλαρίκα

Η αξία της ζωής σε κόκκινες σταγόνες

Πρόσφατα έπεσε στο χέρι μου ένα φυλλάδιο για μία εθελοντική αιμοδοσία που θα γινόταν σε μία δομή τις επόμενες μέρες. Δεν ήταν αυτή καθ΄ αυτή η κίνηση αγάπης που με έκανε να γράψω αυτό το άρθρο, όσο η ερώτηση που έκανα στον εαυτό μου για το πόσα ξέρω για την αιμοδοσία.

Η απάντηση είναι, όχι τόσα πολλά όσα θα ήθελα να πιστεύω. Έτσι, ξεκίνησα να αναζητώ απαντήσεις σε ιστοσελίδες στο διαδίκτυο αλλά και σε ανθρώπους που είχαν περισσότερες γνώσεις πάνω στο θέμα, άνθρωποι αιμοδότες ή αιμολήπτες. Έμαθα, λοιπόν, ότι η αιμοδοσία είναι ένας επιστημονικός τομέας που αποτελεί ιδιαίτερο κλάδο της αιματολογίας με ραγδαία ανάπτυξη τα τελευταία 20 χρόνια. Πολύ λίγα, αν δούμε ότι η πρώτη μετάγγιση σε άνθρωπο θεωρείται ότι έγινε το 1492 στον Πάπα Ινοκέντιο τον VIII χωρίς θετικά αποτελέσματα. Αργότερα το 1505 – 1576 ο Hieronymous Dardanus από το Μιλάνο και ο Magnus Pegelius από το Rastak προέβλεψαν ότι είναι δυνατή η μετάγγιση αίματος από άνθρωπο σε άνθρωπο και πέρασαν περίπου 400 χρόνια μέχρι ο αυστριακός γιατρός Karl Landsteiner το 1900 να ανακαλύψει τις ομάδες αίματος και τα ρέζους και να τιμηθεί αργότερα, το 1930, με το Νόμπελ Ιατρικής για την μεγάλη αυτή ανακάλυψη. Ως ευχαριστήριο ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, ο Ερυθρός Σταυρός, η Ερυθρά Ημισέληνος, η Παγκόσμια Ομοσπονδία Εθελοντών Αιμοδοτών και ο Διεθνής Οργανισμός Μετάγγισης Αίματος καθιέρωσαν την 14η Ιουνίου (ημέρα γενεθλίων του ιατρού Karl Landsteiner) ως Παγκόσμια Ημέρα του Εθελοντή Αιμοδότη.

Το αίμα μας είναι ένα ζωτικό όργανο/ιστός αρκετά πολύπλοκο που αποτελείται από ένα υγρό μέρος και διάφορα είδη κυττάρων του αίματος. Χωρίς το αίμα το σώμα μας δεν μπορεί να λειτουργήσει. Άρα είναι ένα πολύτιμο δώρο που κάνουμε, όταν το χαρίζουμε σε ανθρώπους, που το έχουν ανάγκη. Και κάπου εδώ η εθελοντική αιμοδοσία έρχεται να γίνει μία υπέρτατη κίνηση αγάπης απέναντι στον ατομικισμό, στον υλισμό, στην αποστασιοποίηση και στην απάθεια απέναντι στην ανάγκη των συνανθρώπων μας.

Ο εθελοντισμός στην Ελλάδα ξεκίνησε την εποχή της αρχαίας Αθήνας τον 5ο αιώνα π.Χ. όταν οι πολίτες πρόσφεραν εθελοντικά τις υπηρεσίες τους σε σημαντικές θέσεις δημοσίου συμφέροντος. Στα επόμενα χρόνια υπήρξαν οι μεγάλοι ευεργέτες του Έθνους με συναφείς δράσεις. Ωστόσο, ο εθελοντισμός στην Ελλάδα δεν είναι μία δράση που υλοποιείται ευρέως.

Εάν καταφέρουμε να αναπτύξουμε την κοινωνική εμπιστοσύνη η οποία είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την ανάπτυξη των εθελοντικών οργανώσεων, θα καλλιεργήσουμε την κοινωνική συνείδηση και την υπευθυνότητα των πολιτών. Θα αναπτυχθεί το αίσθημα αλληλεγγύης και θα ενισχυθεί το δημοκρατικό πολίτευμα με μία δυναμική παρέμβαση στη δημόσια ζωή, προωθώντας το κοινό συμφέρον. Μία τέτοια ανιδιοτελής προσφορά παρέχει βοήθεια στους κρατικούς φορείς με τελικό αποτέλεσμα την καλύτερη έκβαση στην ποιότητα ζωής των πολιτών. Γινόμαστε ενεργοί πολίτες στην χώρα που ζούμε και αγαπάμε, δίνοντας το παράδειγμα στις νέες γενιές που έρχονται να αναλάβουν τα ηνία.

Σε ατομικό επίπεδο, ο εθελοντισμός μας δίνει νόημα και σκοπό, νιώθουμε χρήσιμοι για τους άλλους, μας κάνει πιο επιδέξιους όσον αφορά την ανάληψη ευθυνών, τη λήψη αποφάσεων και την επίλυση προβλημάτων. Ο εθελοντής αιμοδότης δίνει ένα κομμάτι από τον εαυτό του κάθε φορά που δίνει αίμα. Πόσο αλτρουιστικό είναι όλο αυτό! Να δίνεις ζωή από εσένα για μία καλύτερη ποιότητα ζωής στον συνάνθρωπο! Ένα λαμπρό παράδειγμα για όλους μας. Μία κίνηση άξια για να γραφτούν τόμοι βιβλίων και να γαλουχηθούν γενιές ανθρώπων.

Από όλα τα παραπάνω γίνεται φανερό πόσο αναγκαίο είναι να προωθήσουμε την εθελοντική αιμοδοσία σε όλους όσοι μπορούν να δώσουν λίγες σταγόνες αίμα, σε όσους το έχουν ανάγκη. Να βάλουμε το σποράκι την εθελοντικής αιμοδοσίας στα παιδιά μας και να φυτρώσει η ελπίδα, που θα προσφέρουν απλόχερα στους συμπολίτες μας ένα δώρο, μία ευκαιρία για ζωή και όλα αυτά με λίγες κόκκινες σταγόνες.

Κωστάκου Θεοδώρα

Εθελοντική αιμοδοσία… ένα δώρο ζωής

Δε χρειάζεται να συμβεί μια τραγωδία για να σπεύσουμε να δώσουμε αίμα σε μια εθελοντική αιμοδοσία. Υπάρχει ανάγκη για αίμα όλο τον χρόνο, ενώ γίνεται εντονότερη κάποιους μήνες του χρόνου, όπως τους καλοκαιρινούς. Είναι μια απλή διαδικασία και τόσο ανώδυνη που το μόνο που θα αισθανθείς είναι μία και μοναδική ενόχληση˙ το τσίμπημα της βελόνας. Το αίμα που θα δώσεις είναι λιγότερο από το 1/10 του αίματος που έχεις και θα αναπληρωθεί στα επόμενα 10 λεπτά. Και εσύ με αυτήν σου την ενέργεια θα έχεις σώσει και χαρίσεις τη ζωή σε κάποιον συνάνθρωπό σου που το έχει ανάγκη.

Η εθελοντική αιμοδοσία για μένα ως όρος είναι η εκούσια προσφορά αίματος και αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους κρίκους του εθελοντισμού. Η εθελοντική προσφορά αίματος δεν είναι απλώς φιλανθρωπία, είναι η έμπρακτη έκφραση της κοινωνικής αλληλεγγύης.

Η αιμοδοσία από εθελοντές μη αμειβόμενους αιμοδότες είναι ο ακρογωνιαίος λίθος για μία ασφαλή και επαρκή συλλογή αίματος, καθώς αυτοί διάγουν έναν υγιεινό τρόπο ζωής συνειδητά σε αντίθεση ενδεχομένως με τα άτομα που δίνουν αίμα για τα μέλη της οικογένειάς τους σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. Η εθελοντική προσφορά αίματος αποτελεί ένα δώρο ζωής στους συνανθρώπους μας. Είναι ένα δώρο ζωής όμως και σε αυτόν που το προσφέρει. Έχει πολλά οφέλη και ο αιμοδότης, αφού χάρη στην αιμοδοσία εξετάζεται το αίμα του για 13 λοιμώδη νοσήματα, βελτιώνεται η ροή του αίματός του και μειώνεται ο κίνδυνος των θρομβώσεων. Τέλος με μία φιάλη αίματος μπορούν να σωθούν τρεις συνάνθρωποί μας˙ αυτό και μόνο είναι το σημαντικότερο κίνητρο για την εθελοντική αιμοδοσία.

Ευχαριστώ τον πατέρα μου που ήταν εθελοντής αιμοδότης με 62 φιάλες αίματος στο ενεργητικό του και που μύησε κι εμένα στην εθελοντική προσφορά αίματος. Έτσι, έγινα κι εγώ εθελοντής αιμοδότης.

Προσφέρετε αίμα. Δεν στοιχίζει τίποτα. Μόνο ζωή προσφέρει.

Ευλαμπίδης Κωνσταντίνος

Αιμοδοσία: μια πράξη αλληλεγγύης

Πρόσφατα πήγα να δώσω αίμα για πρώτη φορά. Μέχρι να πάω στο κέντρο Αιμοδοσίας ένιωθα ένα άγχος, έναν φόβο, μια ανησυχία. Μέχρι να έρθει η δική μου σειρά, έτρεμα σαν το ψάρι εκτός θαλάσσης αλλά μόλις ξάπλωσα, έκλεισα τα μάτια μου για 10 λεπτά και σκέφτηκα πόσοι συνάνθρωποί μου θα σωθούν, θα βοηθηθούν, θα κρατηθούν στη ζωή με το λίγο αίμα που δίνω. Η αιμοδοσία είναι ένα υπέροχο παράδειγμα βοήθειας και αλληλεγγύης προς τους συνανθρώπους μας.

Ο εθελοντισμός και η ανιδιοτελής προσφορά για το κοινό καλό είναι ένα θαυμάσιο συναίσθημα, είναι η αξία της αλληλεγγύης, της αλληλοβοήθειας και του ανθρωπισμού. Το καλύτερο θα ήταν η αιμοδοσία να διαδοθεί παντού ούτως ώστε ο κόσμος να ενισχύσει ακόμη περισσότερο την προσφορά σε αίμα αλλά το πιο σημαντικό είναι να λειτουργήσει ως παράδειγμα για τις νεότερες γενιές, ώστε να συμμετέχουν και αυτές στην αιμοδοσία για το κοινό καλό.

Η αιμοδοσία και ο εθελοντισμός αφορά όλους τους ανθρώπους ανεξαιρέτως ηλικίας, φύλου, καταγωγής και θρησκείας. Αφορά αυτούς που θέλουν να βοηθούν, που θέλουν να νιώθουν χρήσιμοι για τους άλλους. Αν ένας άνθρωπος δώσει λίγο αίμα από το σώμα του, θα σωθεί ένας άνθρωπος. Με μια φιάλη αίματος μπορούν να σωθούν τρεις ζωές. Επίσης, μέσω της αιμοδοσίας γίνεται δωρεάν εξέταση αίματος για 13 λοιμώδεις ασθένειες. Οπότε ο αιμοδότης ελέγχεται και για την κατάσταση της υγείας του μέσω της αιμοδοσίας. Άρα κάνει καλό σε έναν άνθρωπο αλλά ελέγχει ταυτόχρονα και τον δικό του οργανισμό, δηλαδή δύο καλά μαζί σε μία πράξη.

Η εθελοντική αιμοδοσία είναι μία πράξη κοινωνικής προσφοράς και δηλώνει την ανιδιοτελή στήριξη μας προς τον συνάνθρωπο. Κάθε φορά που ένας από εμάς δίνει αίμα, προσφέρει την ελπίδα και την ευκαιρία για ζωή σε συμπολίτες μας που το έχουν ανάγκη. Έτσι, οι άνθρωποι που θα γίνουν καλά και θα θεραπευτούν θα είναι ευτυχισμένοι αλλά κι εμείς που μπορέσαμε και βοηθήσαμε έναν άνθρωπο, δίνοντας μόνο λίγο από το αίμα μας.

Τοπάλογλου Παύλος

Ποιήματα

Η Ζωή…

Η Ζωή του ανθρώπου, μικρή

Η αξία της, μεγάλη

Το κόκκινο χαρίζει χαρά

Ειδικά στα μικρά παιδιά

Πρέπει να κινητοποιηθείς

Αν θες κι εσύ να προσπαθείς

Το αίμα σου να δώσεις

Τρεις ζωές να σώσεις 

Μην διστάσεις να ’σαι εκεί

Την μεγάλη αυτή στιγμή

Πολλοί θα σ’ ευχαριστούν

Ήρωα θα σε θεωρούν

Γιατί η αιμοδοσία δεν είναι παροχή

Είναι λειτούργημα βαρύ 

Που υπόσχεται πολλά 

Και ομορφαίνει την Ζωή…

1ο ΓΕΛ Χαλκηδόνας

Δώσε ζωή

Μια φλέβα ανοίγει, μία ελπίδα γεννιέται,

Σε σώμα κουρασμένο, η δύναμη πλέκεται.

Μια στάλα μονάχα, μικρή, ταπεινή,

Μα φτάνει για κάποιον να μείνει στη γη. 

Δεν έχει χρώμα, δεν έχει φυλή,

το αίμα ενώνει, σκορπάει ζωή.

Δεν ξέρεις ποιον, δεν ξέρεις πού.

Μα κάπου ένας άνθρωπος ζει λόγω αυτού. 

Λίγα λεπτά σου, μια απλή αγκαλιά,

Μια πράξη αγάπης χωρίς ανταλλάγματα.

Δώσε το αίμα σου, δώσε ψυχή-

Είναι το δώρο που μένει …εκεί.

Δώρο ζωής

Μια σταγόνα κόκκινη, μικρή,

Μα κρύβει μέσα της ζωή.

Στου πόνου το βαθύ σκοτάδι

Γίνεται φως, ζεστή αγκάλη.

Χέρι που απλώνεται, χέρι που δίνει,

χωρίς να ξέρει ποιον θα σώσει,

μα ξέρει πως μια νέα ελπίδα

σε μια καρδιά θα ξαναστρώσει.

Δεν είναι κόπος, ούτε θυσία,

Είναι αγάπη, είναι ουσία.

Μία πράξη απλή, μα τόσο μεγάλη

Μια πράξη που τον κόσμο αλλάζει.

Δώσε το αίμα σου, δώσε ζωή,

Γίνε ελπίδα σ΄ όποιον πονεί.

Μια πράξη μικρή, μα αξίζει αιώνια-

γιατί το αίμα χαρίζει αρμονία.

Μια σταγόνα αγάπης

Μια στάλα αίμα, μια πνοή

Μια πράξη αγνή, γεμάτη ζωή.

Δεν ξέρεις ποιον, δεν ξέρεις πώς,

μα γίνεσαι άγγελος δίχως φτέρος.

Σε σώμα ξένο, μα τόσο γνώριμο,

Κυλά η ελπίδα, το φως, το όνειρο.

Μια φλέβα ανοίγει, μια πόρτα κλείνει

ο θάνατος πίσω ξανά υποχωρεί.

Είναι το δώρο που δεν κοστίζει,

Μα τόσα χαρίζει, μα τόσα αξίζει.

Είναι η αγάπη που δεν ζητά,

Μονάχα δίνει και προχωρά.

Γίνε η φλόγα που φέγγει ακόμα,

μιας στάλας αίμα, μιας στάλας σώμα.

Δώσε το δώρο, δώσε ζωή-

Μια σταγόνα αρκεί, μια σταγόνα αρκεί.

Η δύναμη του αίματος

Μες στις φλέβες κυλά σαν ποτάμι ζεστό,

Κουβαλάει το φως, τη ζωή, τον πόλεμο.

Δεν έχει όνομα, δεν έχει φωνή,

Μα δίνει ελπίδα σε κάθε πληγή.

Χέρι με χέρι, καρδιά με καρδιά,

Μια πράξη μικρή, μα τόσο ιερά.

Δεν ξέρεις ποιον, δεν ξέρεις που,

Μα κάπου ένας χτύπος ακούγεται αλλού.

Ένα λεπτό, μια βελόνα μονάχα,

Και κάποιος ξυπνά απ΄ της μοίρας τη στάχτη.

Μην το σκεφτείς, μην διστάσεις ξανά-

Το αίμα που δίνεις γεννά τη χαρά.

Μπαλτσή Ραφαηλία
1ο ΓΕΛ Χαλκηδόνας

Δώρο Ζωής

Στις φλέβας το μονοπάτι, ρέει η ζωή 

σταγόνα-σταγόνα, ελπίδα τρανή. 

Ένα χέρι απλώνεις, μια πράξη μικρή, 

μα γέφυρα γίνεται για κάποιο κορμί. 

Δε ξέρεις το όνομα, το πρόσωπό καν, 

μα ξέρεις πως δίνεις το πιο ιερό δανεικάν. 

Αίμα που τρέχει, φωτιά στην καρδιά, 

σώζει, ζεσταίνει, σκορπάει χαρά. 

Μια πράξη αγάπης, μια στάλα ευχής, 

για κάποιον που ζει χάρη σ’ εσένα εκεί. 

Γίνε ο ήρωας, γίνε φως, 

δώσε ζωή, μη διστάσεις ποσώς! 

Η καρδιά σου βαραίνει, μα η πράξη σου φως, 

για εκείνους που αναστενάζουν στον πόνο, 

του λες χωρίς λόγια: «Δεν είστε μόνοι», 

και η ελπίδα τους ξαναγεννάει τον κόσμο. 

Στις ώρες της ανάγκης, μην κοιτάξεις πίσω, 

η προσφορά σου είναι το πιο ακριβό χρυσό. 

Μια σταγόνα που αλλάζει το ρου του καιρού, 

κι αφήνει πίσω της θαύματα, παντού. 

Η ζωή αναστενάζει, μα εσύ δίνεις φτερά 

το αίμα σου ταξιδεύει, γίνεται αστραπή, 

και εκεί που κάποιος πολεμάει τη μοίρα του, 

έρχεσαι εσύ, με μια πράξη γεμάτη αγάπη και ζωή. 

Άφησέ το να κυλήσει, άφησέ το να πάει, 

δίνοντας χαμόγελα, δίνοντας χαρά. 

Η αιμοδοσία είναι κάτι το μέγα, 

μια χειρονομία που σώζει ψυχές με το πέρασμα του χρόνου.    

Λαζαρίδου Παναγιώτα 

Β’3 – 5ο ΓΕΛ Κατερίνης

Blood

Blood, so red and bright.

Blood, the liquid that brings life.

Blood, pumped straight from the heart.

Blood, that keeps us from falling apart.

Blood, the one the pagans used.

Blood that kept their gods at bay.

Blood, that took away all their dismay.

Blood, they used in rituals.

Blood, for the deities to offer fertility.

Blood, slick with a taste similar to iron.

Blood that filled thousands of potirons.

Blood that can stain one’s conscience.

Blood that can save thousands of lives.

Blood, offer a little why don’t you?

Become someone’s anonymous hero in the long run

Κουλαξίδου Αλεξάνδρα
5ο ΓΕΛ Κατερίνης

Αιμοδοσία

Η Ανατολή ξεκινά την μέρα

Τα χρώματα της δύσης σε ταξιδεύουν πέρα 

Η ζωή είναι πράγματι ωραία

Πρόσεχε όμως η πράξη μην γίνει μοιραία

Το τέλος αυτό πονάει

Η χαρά γρήγορα σιωπάει

Ο Χρόνος σταματά, παγώνει

Το σώμα μόνο του ξαπλώνει

Την ψυχή δυνατά κρατάει

Λίγη βοήθεια αποζητάει

Το αίμα στην άσφαλτο κυλάει

Για ζωή υπάρχει και διψάει

Εσύ μπορείς να το βοηθήσεις

Λίγο από τον χρόνο σου αν χαρίσεις

Από τον πόνο να το λυτρώσεις

Της ζωής το μεγάλο δώρο να δώσεις

Αυτό το ποίημα ας σε πείσει

Γιατί η αιμοδοσία είναι η λύση

Προσφέρει μια επιπλέον πνοή 

Αποτελεί μια ελπίδα για ζωή

Μαθήτρια Α΄ Λυκείου

14ο ΓΕΛ Θεσσαλονίκης

Δίχως εκείνων την αγάπη 

Αίμα πήρα και σώθηκα 

Όταν το χρειάστηκα απρόσμενα 

Αίμα πήρα και εκτίμησα 

Όσους μου το πρόσφεραν απλόχερα

Αίμα πια δεν μου έχει μείνει 

Για να με κρατήσει ζωντανή στη φύση 

Κι όσες φορές κι αν το ζήταγα 

Ξέρω ότι και πάλι θα αντίκριζα 

Τους ανθρώπους που αποζητάνε

Μια ζωή να ξαναφέρουν 

Έναν άνθρωπο να σώσουν 

Τους ανθρώπους που γνωρίζουν 

Πως όταν το τζάμι πια ραγίσει 

Και το αίμα αμέσως κυλήσει 

Σωτηρία δεν υπάρχει 

Δίχως εκείνων την αγάπη

Πέρτση Νεφέλη (Γ3)
32ο ΓΕΛ Θεσσαλονίκης

Η αιμοδοσία κρύβει μέσα της πολλές λέξεις: περηφάνια, αλληλεγγύη, βοήθεια, αυτοεκτίμηση… Για σένα μπορεί να είναι λίγο αίμα, όμως για κάποιον άλλον είναι η πιθανότητα να ζήσει. 

Ένα σακουλάκι κρύβει μία ελπίδα. Δώσε και συ αίμα. Γίνε ήρωας για έναν άνθρωπο.

Και τι είναι ο πόνος της βελόνας

μπροστά στον πόνο του θανάτου;

Και τι είναι η απώλεια αίματος

μπροστά στην απώλεια ενός ανθρώπου;

Δώσε έστω και λίγο αίμα

και, πίστεψέ με, εγώ θα το εκτιμήσω.

Πες και σε άλλους να δώσουν

ώστε να μπορέσω και εγώ να ζήσω.

Βοηθάμε τον συνάνθρωπο,

είμαστε όλοι μία γροθιά!

Αν δώσουμε όλοι λίγο αίμα,

μπορούν να αλλάξουν πολλά!

Κάποιοι το έχουν

Και κάποιοι το χρειάζονται

Κάποιοι το δίνουν και βοηθούν

Και άλλοι απλά αδιαφορούν

Εσύ ενδιαφέρσου, προσπάθησε,

Τρέξε, δώσε κάτι λίγο

Σε αυτόν που δεν έχει αρκετό.

Όπως μας διδάσκουν, η ζωή είναι το μέγιστο αγαθό.

Σε ένα βλ-αιμα

Με ένα ν-αι(υ)μα

Κόντρα στο ρ-αιμα

Δώσε αίμα

Και βάλε το στ-αιμα

Δίνοντας τ-αι(ρ)μα

Στον θάνατο.

Ωραίο να δίνεις αίμα, γιατί απλούστατα ο χτύπος της καρδιάς σου συγχρονίζεται με όλους εκείνους που χτυπούν χάρη στο αίμα σου.

Μοιράζεις τον εαυτό σου κι όμως γεμίζεις περισσότερο. Γιατί μόνο ό,τι χαρίζεις είναι πραγματικά δικό σου!

Νερό για επιβίωση. Αίμα για Ζωή!

Το αίμα είναι νερό. Νερό είναι η Ζωή.

Τι άλλο να χρειάζομαι σε τούτη εδώ τη γη;

Αιμοδοσία: Δέκα λεπτά από τη ζωή σου,

Για να σώσεις τη ζωή του διπλανού σου!

Αρσάκειο Σχολείο Θεσσαλονίκης

Ρέει

Το βλέπω να ρέει, όλο ρέει

Κυλάει το όμορφο, σαν τη ζωή

Τόσο γρήγορα παντού

Ξεφεύγει από τα μάτια μου μα πάντα το νιώθω εκεί

Τελικά δεν είμαι ο μόνος,

Όλοι γύρω στεκόμαστε και το βλέπουμε,

Το βλέπουμε να ρέει, να δίνει ζωή

Κατακόκκινο, σαν τα μάτια του δράκου,

Σαν το μήλο που δάγκωσε η Εύα και

Μας έδωσε πνοή.

Κάποια στιγμή όμως

Με πλησίασε λευκό φως

Δεν ένιωθα καλά, εγώκαι κάνα δύο άλλοι

Τριγύρω.

Χωρίστηκε στα τρια η ροή του και

Χύθηκε κατά πάνω μας.

Κρύφτηκε μέσα μας βαθιά, γίναμε ένα

Και ξαφνικά ο φόβος μου εξαφανίστηκε

Το ένιωθα να ρέει μέσα μου, όλο ρέει,

Μου δίνει ζωή

Γιατί διάλεξε εμάς όμως και πώς;

Γιατί ο διπλανός ξεχύθηκε κι αυτός

Εξάλλου στον ίδιο πλανήτη ζούμε,

Από την ίδια θάλασσα βρεχόμαστε.

Βοήθησε τον γείτονά σου,

Και θα βγούμε όλοι κερδισμένοι.

Δώσε αίμα, δώσε πνοή!

Ολυμπία Χατζηλάσκαρη

ΓΕΛ Αξιού

Αυτό που έχω το κρατώ

και το κρατάω ζωντανό 

Αν όμως σώσει μια ζωή

θα το μοιρασω στη στιγμή

Αυτό που έχω το φυλώ

το έχω μέσα μου φυλακτό

Αν ανάγκη όμως υπάρξει 

δίνω τότε, χωρίς μαράζι

Αίμα είναι αυτό 

στις φλέβες μου είναι ζωντανό

Πρέπει να ΄ναι αρκετό

 να σώσω όσες ζωές μπορώ

Κι αν δεν μπορώ να δώσω εγώ 

δώσε εσύ που μπορείς

Πράξε το σωστό

και θα ζήσει μια ψυχή

Καμπούρη Πηνελόπη

ΓΕΛ Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης Ευόσμου

«ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΕΙΑ»

Πρόσφερε το αίμα σου!

Να δώσεις την αγάπη

που κρύβεται στις ψυχές

όλης αυτής της πλάσης!

Η αιμοδοσία είναι σημαντική

γιατί σώζεις μια ανθρώπινη ζωή!

Κάνε, λοιπόν, το θαύμα αυτό,

για να προσφέρεις στο κοινό καλό!

Λίνα Κανάκη και Φαίη Μήτρογλου

ΓΕΛ Χορτιάτη

«Θα έρθεις και εσύ;»

Τα άστρα που ενώθηκαν

μου έδωσαν μια χάρη 

να σώσω μια ζωή 

ευελπιστώ μακάρι 

Έδωσα αίμα και πνοή 

Έσωσα τρία παιδιά

Έκανα τρεις φίλους 

Τρεις αγκαλιές μου άνοιξαν 

Και με έκλεισαν σφικτά 

Εκείνη την πρώτη φορά 

Στα δεκαεπτά 

Ήμουν ένας ήρωας 

Πιστέψανε οι άλλοι 

Μέχρι που ένιωσα 

Μία βελόνα 

Την καρδιά να μου ρουφά

Και εκεί ήταν που κατάλαβα 

Τι πάει να πει «παίχτης στη ζωή»..

Τι Α, τι Β, τι ΑΒ και τι 0; 

Μου έλεγαν για ρέζους. 

Τι είναι το πλάσμα, τα αιμοπετάλια, ερυθρά; 

Έλα τον Μάρτιο κι εσύ να δεις 

Τι πάνε να πουν αυτά;

Έλα να μιμηθούμε τα απλά, τα καθημερνά 

Κάθε τρεις μήνες εγώ σε περιμένω 

Εσύ θα έρθεις να πάμε μαζί 

Σώσε κι εσύ μια ζωή 

Να σώζω εγώ μία άλλη 

Και έτσι να εκστρατεύσουμε τον πόνο και την μάχη! 

Ο μικρός Ευκλείδης

ΓΕΛ Νέας Τρίγλιας

Κάποιος θα σωθεί,

Με τη δική σου συμβολή. 

Τόσες ώρες σκορπάς

Άσκοπα στη μέρα,

Πόσο χρόνο θα ξοδέψεις

Για να δώσεις αίμα;

Μια ζωή θα σώσεις

Αν γίνεις ΑΙΜΟΔΟΤΗΣ!

Δώσε αίμα.

ΔΩΣΕ ΖΩΗ.

Μαρία Παπαναστασίου

Ειρήνη Εγκουνιάν

Ζωή Νικολαΐδου

1ο ΓΕΛ Σταυρούπολης

ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ

Αίμα ζωής, δώρο Ιερό

Σταγόνες αγάπης σε σώμα γυμνό

Μια πράξη μικρή, γεμάτη τιμή

Που δίνει σε άλλους καινούργια πνοή

Στην ώρα του πόνου, στο βάρος της Γης

Μια φλέβα που δίνει το φως της Ζωής.

1ο ΓΕΛ Σταυρούπολης

Ρε συ, Βασιλική, έχω μια απορία..

λες να πάω για αιμοδοσία;

Έχεις μία δυσκολία;

Τρέξε για αιμοδοσία!

Μη σου σπάσουν τα κρανία

και σταλείς στα ιατρεία!

Σου ‘χει μείνει στο κεφάλι;

τρέξε πίσω πάλι,

μια ζωή να σώσεις,

τη μάνα μη προδώσεις.

Τρία λεπτά μόνο θα δώσεις,

τρείς ανθρώπους να γλυτώσεις

Έχεις μείνει από αίμα,

έχεις μείνει από πλάσμα,

μήπως έχεις κι αναιμία;

Θα πάμε εμείς για αιμοδοσία!

(Τραγούδι σε ραπ ρυθμό)

Βασιλική Κετικίδου

Ευγενία Μπάτζιου

ΓΕΛ Χορτιάτη

«Σταγόνα Ζωής»

Μια στάλα αίμα, μια πνοή,

μια πράξη αγάπης στην αυγή.

Μέσα στο χέρι σου ροή,

κι ένας κόσμος ανασαίνει.

Μια φλέβα ανοίγει σιωπηλά,

μα δίνει φως σε μια καρδιά.

Εκεί που όλα σβήνουν, να,

μια ελπίδα αναγεννιέται.

Δεν είναι τίποτα πολύ,

κι όμως αλλάζει μια ζωή,

μια μάνα κλαίει λυτρωμένη,

ένα παιδί ξαναγελά,

ένας παππούς, μια νέα κόρη,

ξαναβρίσκουνε το φως.

Δεν έχει χρώμα, ούτε γλώσσα,

ούτε πατρίδα, ούτε θρόνο –

μονάχα δένει τους ανθρώπους

σε μια αλυσίδα δυνατή.

Λίγα λεπτά, μια τόση στάλα,

και κάποιος ξαναγεννημένος.

Μια πράξη απλή – μια ηρωίδα

που γράφεται στο φως του αίματος.

Δώσε λοιπόν, μη φοβηθείς,

δώσε ζωή, σταγόνα-σταγόνα.

Γιατί στα χέρια μας κρατάμε την ίδια ανθρωπιά.

ΓΕΛ Λαγκαδά

«Αίμα σε Λευκό Σεντόνι»

Στο άσπρο σεντόνι που μοιάζει με χιόνι,

μια στάλα κυλάει, βαμμένη φωτιά.

Μια ανάσα που σβήνει, μια μύρια που λιώνει,

κι κάποιος παλεύει στην άκρη σκιά.

Τα μάτια του κλείνουν, το σώμα του τρέμει,

τα χείλη του σβήνουν σε θλιβερό στεναγμό,

το χέρι τεντώνει ίσως δεν έχει,

και γύρω του στήνει ο θάνατος χορό.

Μα ξάφνου μια φλέβα, πατείνα για κείνον,

μια πράξη μικρή, που νικάει τη αυγή.

Μια στάλα σταλάζει, το σκότος ραγίζει,

κι εκείνος ανοίγει τα μάτια στη γη.

Το αίμα που στάζει δεν ξέρει τον δότη,

μα ξέρει πως τώρα του νίκησε η ζωή.

Κι εκείνος που χθες περπατούσε στο σκότος,

σήμερα βλέπει ξανά την αυγή.

Και ίσως ποτέ του να μην γνωρίσει,

εκείνον που έδωσε λίγο από αυτό,

μα κάποια, μα πάντα, δυο φλέβες θα μοιάζουν,

δεμένες με νήμα ζωής και παλμό.

Γιατί ό,τι δίνεις, ποτέ δεν πεθαίνει,

κι ό,τι ρέει, δεν μένει κενό.

Στου αίματος μέσα τα βάθη γραμμένη,

η πιο τρυφερή, σιωπηλή ευχή: Σ’ ευχαριστώ.

ΓΕΛ Λαγκαδά

Διήγημα για ανάγνωση και δραματοποίηση
Μέρα αιμοδοσίας

Μέσα στη φωτεινή αίθουσα του δημοτικού συμβουλίου ο γιατρός Γεωργίου κάθεται ακίνητος
με τα μάτια κολλημένα πάνω στο ρολόι του τοίχου. 11 η ώρα και δε φάνηκε ακόμη κανείς.
«Πολύ κουραστική όλη αυτή η αναμονή» σκέφτηκε, «ειδικά, όταν μάλιστα δεν έχει κάποιο
αποτέλεσμα». Είναι η τρίτη φορά που ο κ. Γεωργίου έρχεται στην περιοχή μέσα στους
τελευταίους 3 μήνες. Ο δήμος Ροδανθών διοργανώνει μία φορά το μήνα εθελοντική
αιμοδοσία, γιατί οι κάτοικοι της περιοχής μένουν μακριά από το νοσοκομείο της
πρωτεύουσας του νομού. Η αλήθεια είναι ότι δεν έχει συναντήσει κανέναν από τους
κατοίκους του δήμου. Έρχεται από τα χαράματα με το μεταχειρισμένο αυτοκίνητο που του
αγόρασε ο πατέρας του, όταν έγινε τριτοετής φοιτητής της ιατρικής σχολής. «Να το οδηγείς
εσύ και όχι αυτό εσένα» του έλεγε με αγάπη και κρυμμένο φόβο. Οδηγεί με προσοχή και
δυσθυμία τους κατσικόδρομους της περιοχής και όταν φτάνει, συναντά τον αμίλητο θυρωρό
του κτιρίου και περιμένει σε αυτό τον χώρο μέχρι το μεσημέρι που τελειώνει η βάρδια του.
Η κ. Φωτεινή, μία χαμογελαστή, πληθωρική νοσοκόμα έρχεται κι αυτή για τη διευκόλυνση
της διαδικασίας. Ο Γεωργίου άλλοτε χαίρεται που έχει μια τόσο ομιλητική και επικοινωνιακή
βοηθό, άλλοτε, όμως, θα ήθελε να είναι μόνος του, για να μη χρειάζεται να κρατά τα
προσχήματα και τα προσποιητά χαμόγελα. Σήμερα, όμως, η κ. Φωτεινή είναι άρρωστη και
δεν έχει έρθει μέχρι αυτή τη στιγμή κάποια αντικαταστάτριά της.
«Ποιος είναι παρακαλώ;» λέει ο κύριος Γεωργίου γυρνώντας ξαφνικά προς την πόρτα.
«Καλημέρα. Μάλλον χάθηκα μέσα στο κτίριο και θα ήθελα μία πληροφορία» αποκρίθηκε
μία κοπέλα που ανάσαινε λαχανιασμένα.
«Μήπως ήρθατε για να αιμοδοτήσετε; Σήμερα, ξέρετε είναι μέρα εθελοντικής αιμοδοσίας
για την περιοχή» είπε με χαρούμενη προσμονή ο γιατρός.
«Τι πράγμα; Όχι, όχι… Καμία σχέση. Εγώ ψάχνω το μητρώο. Εξάλλου, δεν μπορώ να δώσω
αίμα»
«Αν παίρνετε κάποια φαρμακευτική αγωγή ή έχετε θέματα με την υγεία σας, η αλήθεια είναι
ότι δεν μπορείτε να δώσετε αίμα» είπε ο κ. Γεωργίου.
«Όχι, όχι και πάλι καμία σχέση. Είμαι υγιέστατη» απάντησε η κοπέλα που θα ‘τανε δε θα ‘τανε
20 χρονών.
«Τότε ξανασκεφτείτε το» είπε με αποφασιστικότητα ο Γεωργίου. «Μπορείτε εύκολα σε 10
λεπτά να δώσετε μία φιάλη αίμα χωρίς να πονέσετε καθόλου». Και αμέσως θυμήθηκε τον
πατέρα του που ήταν εθελοντής αιμοδότης και κάθε τόσο με χαμογελαστή περηφάνεια
κοιτούσε την κάρτα και προετοίμαζε την επόμενη επίσκεψη στο νοσοκομείο. «Να ξέρεις γιε
μου», του έλεγε, «ότι το πιο ωραίο πράγμα είναι να προσφέρεις ένα μέρος του εαυτού σου
σε κάποιον συνάνθρωπο που δεν γνωρίζεις και μάλιστα πολλές φορές πριν καν το έχει
ανάγκη».
«Γιατί λέτε ότι δεν μπορείτε να δώσετε αίμα;» συνέχισε με γνήσια απορία ο γιατρός.
«Θα έδινα αίμα, αν είχα εμπιστοσύνη στο κράτος. Ποιος μου εγγυάται ότι θα καταλήξει το
αίμα σε αυτόν που πράγματι το χρειάζεται; Αν υπάρχουν κυκλώματα που το πουλάνε; Αν

κάποιοι το χρησιμοποιήσουν για δικό τους όφελος; Όχι, όχι να μου λείπει..… Τίποτε δε
λειτουργεί σωστά σε αυτή τη χώρα και τώρα ανακαλύψαμε την αλληλεγγύη; Αμφιβάλλω για
τις καλές προθέσεις τους.» και συνέχισε πιο σιγά σα να προσπαθούσε να πείσει κυρίως τον
εαυτό του: « Εξάλλου……… φοβάμαι. Θα έδινα αίμα, αν κάποιος μου εξασφάλιζε ότι δεν
κινδυνεύω να κολλήσω κάποια μεταδοτική ασθένεια.».
«Νομίζω ότι αυτό μπορούμε να το εγγυηθούμε όλοι οι εργαζόμενοι στην υγεία, γιατί τηρούμε
σε αυτές τις περιπτώσεις συγκεκριμένους υγειονομικούς κανόνες» διέκοψε το παραλήρημα
της 20χρονης ο γιατρός.
«Όχι, όχι, τόσα και τόσα ακούς κάθε μέρα για ανθρώπους που μολύνθηκαν από βελόνες.
Εξάλλου φοβάμαι τις βελόνες. Με κάνουν να νιώθω άβολα. Δε θέλω να νιώθω άβολα. Δε
θέλω να πιέζομαι.. Όχι.. όχι με τίποτε» είπε η κοπέλα και ετοιμάστηκε να απομακρυνθεί.
«Δεν μπορώ να σε πιέσω για να κάνεις κάτι που δε θέλεις. Σκέψου βέβαια ότι και οι ασθενείς
που έχουν την ανάγκη να αιμοδοτηθούν πιέζονται με πολλούς τρόπους και δεν έχουν τη
δυνατότητα να επιλέξουν αν θέλουν ή όχι να αποφύγουν την πίεση αυτή. Η κατάσταση της
υγείας τους πολλές φορές δεν αφήνει περιθώρια να σκεφτούν ούτε για θεωρίες συνομωσίας
ούτε για ενοχλητικές ή δυσάρεστες εμπειρίες».
Η 20χρονη έμεινε ακίνητη. Μάλλον δεν της είχε περάσει από το μυαλό αυτή η οπτική για το
θέμα. Μέσα στην απόλυτη σιγή της φωτεινής αίθουσας ο Γεωργίου σηκώθηκε όρθιος, πιο
όρθιος και ευθυτενής από τις προηγούμενες φορές, με μια χαμογελαστή περηφάνεια όμοια
με εκείνη του πατέρα του «σε κάποιον συνάνθρωπο που δεν γνωρίζεις…..» σκέφτηκε.

Βασιλική Μαλούτα (ΠΕ02)